|
Gedragstherapie
Tijdens de therapie leert de borderliner om oplossingen te vinden voor de extreme tegenstellingen in emoties en gevoelens. Verder is het doel dat de borderliner minder destructief gedrag vertoont (zelfverwonding) en minder denkt aan zelfdoding.
Daarnaast is de omgeving ook belangrijk; het kan de borderliner extra kwetsbaar maken. Daarom wordt er veel aandacht besteed aan het zelfvertrouwen van de borderliner. De borderliner leert de eigen emoties kennen en begrijpen en leert ook om goede oplossingen te vinden.
De gedragstherapie kan ook in groepen gegeven worden. Dan ligt de nadruk op de sociale en emotieregulatievaardigheden. De borderliner leert om op een goede manier met anderen om te gaan en dan met name als er sprake is van bijvoorbeeld een ruzie.
Combinatie psychoanalytische therapie en cognitieve gedragsinterventies
De therapeut geeft de borderliner instructies hoe het zich moet gedragen en doet deze ook voor. Zo kan de borderliner zien hoe het ook kan. Samen wordt er geoefend. De therapeut lokt bepaalde situaties uit en begeleidt de borderliner in hoe het zich het beste kan gedragen. Dit gebeurt in stappen: de uitbarsting vroegtijdig stoppen, acties uitstellen, eerst kijken en luisteren en tot slot planmatig te werk gaan.
Individuele psychodynamische psychotherapie
Deze vorm van therapie gaat ervan uit dat de borderliner op een bepaalde manier reageert door een combinatie van verlatingsangst en depressie. Voor de borderliner is de depressie onverdraaglijk en reageert daarom extreem emotioneel. In de therapie wordt dit gedrag ingedamd door grenzen te stellen en de borderliner te leren begrijpen van dingen die om hem heen gebeuren. Wanneer dit gedrag eenmaal weg is, heeft de depressie ruimte waardoor deze verwerkt kan worden.
Vaak bestaat de behandeling alleen maar uit de borderliner met beide benen op de grond te zetten en uitleggen hoe de realiteit in elkaar zit. De fantasieën van de borderliner worden uitgebreid besproken. Er moet goed en concreet geantwoord worden op vragen van de borderliner, anders raakt hij alleen maar meer in de war.
Gezinstherapie
Soms hebben jongeren met borderline ouders die niet betrokken zijn, worden ze verwaarloosd of mishandeld. Dit is dan de oorzaak van de stoornis bij de jongere. In dit geval wordt gezinstherapie aanbevolen. Het is heel belangrijk dat de ouders de problemen onder ogen willen zien. Wanneer dat niet gebeurt zal de behandeling niet slagen. Als er sprake is van erge afwijzing door de ouders, zullen zij het moeilijk vinden om veranderingen in het gedrag van hun kind te aanvaarden. Ze onderkennen het probleem niet: het ligt aan hun kind en daar moet het probleem ook blijven. Daarom moeten de ouders ook begeleid worden in het onderkennen van het probleem en hun schuldgevoel.
Medicatie
Geen een vorm van medicatie kan de stoornis verhelpen. Bovendien hebben medicijnen meestal vervelende bijwerkingen: het gedrag is dan opeens de schuld van het medicijn en niet van de borderliner zelf. Zo leert de borderliner nooit verantwoordelijkheid te nemen voor zijn eigen gedrag.
Opname
Soms is het gedrag van de borderliner zo extreem dat er overgegaan moet worden tot opname. Doordat de borderliner van huis is kan hij experimenteren hoe het is zonder de ouders om zich heen. Door de strakke structuur kan het gedrag ‘normaler’ gemaakt worden en kan van daaruit een behandeling gestart worden. Er wordt gewerkt met verschillende therapievormen, namelijk creatieve-, bewegings- en muziektherapie. Vaak komen dan ook nieuwe kwaliteiten van de borderliner naar voren wat weer gebruikt kan worden voor de ontwikkeling van zijn zelfvertrouwen.
In de praktijk blijkt dat borderliners de moeilijkste patienten zijn in de psychiatrische klinieken.
Praktische aanpak
- De borderliner moet er telkens op gewezen worden dat als iets fout gaat dat niet meteen het einde van de wereld betekent.
- Confronteer de borderliner met het feit dat het niet alle aandacht van de begeleider of ouder kan krijgen. Iedereen heeft recht op zijn beetje aandacht en dat betekent niet dat hij wordt laten vallen.
- Leer de borderliner om op een goede manier om te gaan met zijn emoties. Zo kunnen situaties stap voor stap bekeken worden en op die manier ook andere reacties op die situaties.
- Werk aan het zelfvertrouwen. De borderliner moet leren accepteren dat niemand perfect is, ook hij niet. Iedereen maakt fouten en dat is neit erg.
- Stel duidelijke grenzen en biedt structuur als dat nodig is bij wisselende stemmingen of impulsief gedrag.
- Leer de borderliner hoe je kan reageren als je boos of kwaad bent.
- Leer de borderliner om met interne conflicten om te gaan.
- Laat de borderliner nooit vallen, doorzie dat het de angst is die ervoor zorgt dat hij op zo’n manier reageert op je en er een afwijzing uit probeert te persen.
Tips voor ouders met een kind met het borderline persoonlijkheidsstoornis
- Er moeten duidelijke afspraken gemaakt worden met je kind. Geef vooral je grenzen aan met betrekking tot woedeaanvallen en zelfbeschadiging.
- Vertel duidelijk aan je kind met welke problemen het bij je terecht kan en bij welke andere personen. Dat geeft structuur en rust.
- Zorg ervoor dat je niet zelf therapeut wordt! Blijf ouder.
- Toon begrip naar je kind toe. Sympathie en steun zijn het belangrijkste. Je kan beter geen adviezen en tips geven.
- Wil je dat de relatie met je kind goed blijft, zorg er dan voor dat je ook aan jezelf blijft denken. Besteed voldoende aandacht aan je vrienden en hobby’s.
- Je kind heeft een betrouwbaar persoon nodig, houd je daarom aan gemaakte afspraken en grenzen.
- Maak samen met de behandelaar van je kind een plan voor crisissituaties. Daarin staat hoe er gehandeld moet worden. Hier kan je dan altijd op terug vallen.
- Hoe meer kennis je hebt over de stoornis, hoe beter je je kind kunt begrijpen. Zoek daarom informatie in de bibliotheek, de boekhandel of internet over borderline.
- Het is logisch als het je zelf ook wel eens te veel wordt. Zoek dan zelf steun in je naaste omgeving of bij een instelling.
Meer over:
|
