|
Meer over:
Algemene behandeling en begeleiding
De behandeling van GTS valt te verdelen in vier onderdelen: psycho-educatie, gedragstherapie medicatie en hersenstimulatie.
Vaak vormen de bijkomende stoornissen een groter probleem dan de tics op zichzelf.
Psycho-educatie
De behandeling begint met de voorlichting aan de ouders en aan het kind: over kenmerken, het wisselvallige verloop, de mogelijkheid tics tijdelijk te onderdrukken, de invloed van spanning ed. Als men hoort dat de behandeling goed kan aanslaan en dat de tics afnemen in het verdere leven, stelt dat erg gerust.
Na de voorlichting kan er overgegaan worden in steungevende begeleiding, waarin de ouders en het kind leren omgaan met de tics en het leren accepteren. Daarbij is het heel belangrijk dat besproken wordt hoe de omgeving en de school ingelicht gaat worden. Om bronnen van spanning weg te nemen kan psychotherapie uitkomst bieden.
Gedragstherapie
Voor de behandeling van dwanghandelingen speelt gedragstherapie een belangrijke rol. Er bestaan twee vormen van gedragstherapie:
- tics worden bewust opgeroepen, zodat de patiënt kan wennen aan de tics.
- D.m.v. gewoonteomkering wordt het tegengaan van tics geoefend. Hierbij leert de patiënt een tegengestelde spiergroep in te schakelen om de ticbeweging tegen te gaan.
Een gestructureerde en voorspelbare omgeving helpen hierbij ook, want ze veroorzaken relatief weinig spanning.
Medicatie
Medicijnen worden gebruikt wanneer de gedragstherapie niet aanslaat en hangt af van de ernst van de tics en de beleefde hinder daarvan. Medicijnen werken als het ware op de hersenen in, zodat het vaak een langdurig zoeken is naar een evenwicht tussen enerzijds de vermindering van GTS-symptomen en anderzijds de bijwerkingen van het medicijn.
Hersenstimulatie
Bij uitzondering vindt er een chirurgische ingreep plaats. Hierbij worden elektroden in de hersenen geplaatst. Dit wordt alleen nog toegepast als de GTS zeer ernstig is en geen enkele vorm van behandeling of medicatie blijkt te helpen.
Praktische aanpak en tips
- Informeer de groep over de stoornis.
- Elk kind heeft ook sterke kanten, het is belangrijk die op te zoeken, want die kunnen als compensatie gebruikt worden.
- De symptomen kunnen steeds weer veranderen. De ene keer is het heviger dan de andere keer. Probeer daaraan te denken en besef dat het kind je niet probeert te manipuleren.
- Bied het kind een matig gestructureerde groep. Kinderen met GTS hebben behoefte aan duidelijk geformuleerde aanwijzingen (van de begeleider), maar ook ruimte om zich vrij te kunnen bewegen.
- Door de spanning die een intelligentieonderzoek met zich meebrengt, kan het zijn dat het kind met GTS minder presteert dan hij eigenlijk zou kunnen.
- Biedt het kind een eigen plekje en geef hem de gelegenheid (wanneer bijvoorbeeld de tics erg zijn) zich terug te trekken van de groep.
- Hou rekening met de schrijfproblemen die het kind kan hebben.
- Zorg ervoor dat het kind niet op zijn tenen hoeft te lopen, want dat zorgt voor spanning (en meer tics). Waarschuw dan ook wat er van hem verwacht wordt, hoeveel tijd hij nog heeft voor iets. Hak de stof in stukjes.
- Probeer spanningen te voorkomen, of bereid het kind goed voor op onbekende situaties. Houd ook goed toezicht in moeilijke situaties. Dit is beter dan de gevolgen moeten opvangen.
- Help het kind met zijn sociale problemen en vermijd situaties die dit probleem benadrukken, zoals het kiezen van teams. Probeer het kind te betrekken in groepsactiviteiten.
Meer over:
|
