|
Het is heel moeilijk te zeggen wat hoogbegaafdheid nou precies is. Hoogbegaafdheid is namelijk een combinatie van in totaal drie eigenschappen.
Deze eigenschappen zijn:
- Het kind heeft een hoog IQ (hoge intelligentie) (IQ boven de 130).
- Het kind kan goed geconcentreerd en lang met een taak bezig zijn en heeft doorzettingsvermogen.
- Het kind kan goed en op een originele manier problemen oplossen (creatief kunnen denken).
De erkenning van het gezin, de school en de peers (ontwikkelingsgelijken, dit zijn bij hoogbegaafde kinderen niet de leeftijdgenoten, maar oudere kinderen) zijn erg belangrijk voor hoogbegaafde kinderen.
Als laatste zijn de sociaal-emotionele vaardigheden van het kind belangrijk voor het goed communiceren met de omgeving.
Wanneer de omgeving het kind niet genoeg gelegenheid geeft om zich optimaal te ontwikkelen, zal de hoogbegaafdheid niet tot uiting komen. Dit heeft gevolgen voor de ontwikkeling en ook het zelfbeeld van het kind.
Daarnaast is het niet mogelijk om een kind dusdanig te stimuleren, dat het hoogbegaafd wordt. Zolang één van de eigenschappen mist, zal het kind nooit hoogbegaafd worden.
Soms worden ouders gezien als fanatieke ouders die hun kinderen te veel stimuleren, en dat daardoor de kinderen veel kunnen. Maar dat is niet helemaal het geval. Het is wel zo dat de ouders waarschijnlijk ingaan op de vragen die hun kind heeft. Als een kind erom vraagt is het ook goed om daarop te reageren en het kind dus te stimuleren en uit te dagen.
|
