De tics kunnen in ergere (heftige tics met voortdurend ongewild roepen en zeggen van obscene of agressieve woorden) en mindere mate (bijv. gedurende kortere tijd kuchjes en oogknipperen) voorkomen.
Ernstige tics
Wanneer er sprake is van tics in ergere mate, dan is er sprake van een ernstige, invaliderende aandoening met grote, negatieve consequenties voor het welbevinden, de ontwikkeling van de persoonlijkheid en het functioneren thuis en op school. Ook zijn er consequenties in sociaal opzicht.
Enkelvoudige tics
Één beweging of klank die telkens kortstondig en explosief wordt gemaakt.
Complexe tics
Dit zijn meerdere bewegingen of geluiden in één tic. Dit zijn tics die ingewikkelder zijn of meer lijken alsof ze een doel hebben, zoals huppelsprongetjes maken, dingen aanraken of iemand nazeggen.
Vrijwillige en onvrijwillige component
Kinderen met GTS hebben vaak het gevoel dat de tics hen ‘overkomt’, maar zij maken de tics ook zelf. De tics zijn voor een deel vrijwillig en voor een deel onvrijwillig. De aandrang tot een tic lijkt onvrijwillig, maar de ontlading/opluchting die erop volgt is eigenlijk wel gewild.
In de meeste gevallen worden de tics voorafgegaan met een raadselachtig gevoel van spanning en aandrang. Als de tics worden onderdrukt, neemt de intensiteit van die sensatie toe en dus wordt de neiging om de tic alsnog uit te voeren erg groot. De spanning gaat pas weg als de tic wordt uitgevoerd.
Bij stress nemen de tics toe en ze zullen minder voorkomen als het kind zich geestelijk inspant, zoals bijvoorbeeld lezen.
Comorbiditeit (samengaan met andere stoornissen)
Een tic wordt ernstiger als het samengaat met andere stoornissen.
- OCD: obsessies en compulsies.
Sommige samengestelde tics zoals het moeten aanraken van dingen of mensen of het aan dingen moeten ruiken of likken zouden ook dwanghandelingen genoemd kunnen worden.
- ADHD.
Hierbij gaat het om concentratiestoornissen in combinatie met hyperactiviteit en impulsiviteit. De ADHD-symptomen lijken bij sommigen een gevolg van GTS , terwijl in andere gevallen GTS apart voorkomt van ADHD.
- Leermoeilijkheden.
- Neurologische ziektebeelden.
Tics kunnen voorkomen in het kader van een aantal voornamelijk neurologische ziektebeelden, bijvoorbeeld na encefalitis of schedeltrauma of als gevolg van bepaald medicijngebruik.
- PDD-NOS.
Een aan autisme verwante stoornis. Dit uit zich in contact- en relatieproblemen.
